👈 فروشگاه فایل 👉

صلاحیت در رسیدگی به امور مدنی با بررسی ق.آ.د.م 79

ارتباط با ما

... دانلود ...

صلاحیت در رسیدگی به امور مدنی با بررسی ق.آ.د.م 79

در این تحقیق به بررسی صلاحیت در رسیدگی به امور مدنی با بررسی قآدم 79 پرداخته می شود

مشخصات فایل

تعداد صفحات

37

حجم

0/58 کیلوبایت

فرمت فایل اصلی

doc

توضیحات کامل

صلاحیت در رسیدگی به امور مدنی با بررسی ق.آ.د.م 79

چکیده 

اصولاً تشخیص صلاحیت یا عدم صلاحیت نسبت به رسیدگی به دعوا در اختیار دادگاهی است که دعوا به آن ارجاع شده است. امّا تشخیص هر دادگاه ممکن است با تشخیص دادگاهی دیگر در آن موضوع در تعارض باشد؛ به نحوی که یک دادگاه خود را صالح تشخیص ندهد و در مقابل دادگاه دیگری را صالح بداند امّا این دادگاه نیز خود را در رسیدگی به آن موضوع صالح نداند.

در این موارد اختلاف در صلاحیت رخ می‌دهد. قانون در این مقام راه حل‌های متفاوتی را برحسب نوع صلاحیت پیش‌بینی کرده است. صلاحیت‌ها به انواع صلاحیت ذاتی و نسبی تقسیم می‌شوند. صلاحیت ذاتی فرع بر تقسیم‌بندی محاکم از حیث صنف، نوع و درجه است. امّا محاکم ممکن است از حیث قلمرو جغرافیایی نیز تقسیم شوند که در این صورت با صلاحیت محلی یا نسبی مواجه می‌شویم. در این تحقیق سعی شده است با بیان نکات مثبت، و ذکر کاستی‌های قانون آئین دادرسی مدنی 79 مفهوم صلاحیت و اختلاف در صلاحیت روشن گردد. 

واژگان کلیدی:

صلاحیت

عدم صلاحیت

صلاحیت ذاتی

صلاحیت محلی (نسبی)

صنف

نوع

درجه

اختلاف در صلاحیت

قرار عدم صلاحیت

مقدمه

صلاحیت به توانایی و تکلیف رسیدگی به یک دعوا و حل اختلاف در مورد آن گفته می‌شود. این توانایی و تکلیف به دو دسته تقسیم می‌شود: صلاحیت ذاتی، صلاحیت محلی. 

صلاحیت ذاتی است وقتی که محاکم را از حیث صنف (اداری- قضایی)، نوع (عمومی- اختصاصی) و درجه (نخستین- عالی) تقسیم کنیم.

صلاحیت محلی است وقتی که شایستگی دادگاهها را از حیث قلمرو جغرافیایی و محلی تقسیم نماییم. بنابراین دادگاه عمومی که در صنف، قضایی- در نوع، عمومی و درجه، نخستین است دارای صلاحیت ذاتی برای رسیدگی به کلیه اختلافات می‌باشد مگر اختلافاتی که به موجب قانون در صلاحیت دادگاه دیگری قرار داده شده باشد. امّا یک دادگاه عمومی نمی‌تواند صالح به رسیدگی نسبت به تمام دعاوی که در یک کشور رخ می‌دهد باشد. از این رو هریک از محاکم عمومی از حیث قلمرو جغرافیایی تنها در محدوده خود به اختلافات رسیدگی می‌کند و به عبارت دیگر، دادگاه‌ها برای محلی کردن دعاوی از حیث محلی تقسیم می‌شوند که آن صلاحیت محلی است. تعیین صلاحیت برای هر دادگاه از هر نوع که باشد منجر به اختلافاتی در صلاحیت می‌شود. 

چه تشخیص صلاحیت یا عدم صلاحیت در هر موضوع برعهده همان دادگاه است. این اختلافات ممکن است مثبت باشد یا منفی. مثبت است وقتی که دو محکمه خود را در رسیدگی به یک موضوع صالح می‌دانند. مثلاً دادگاه عمومی خود را نسبت به دعوایی که در یکی از محاکم اختصاصی مطرح است صالح می‌داند. منفی است وقتی که هیچ یک از محاکم (ارجاع کننده و ارجاع شونده) خود را صالح تشخیص نمی‌دهند. در مقام حل اختلافات ناشی از صلاحیت، قانون‌گذار تمهیداتی اندیشیده است که در این تحقیق پس از بررسی مفهوم صلاحیت و انواع آن در فصل اول، در فصل دوم به آن پرداخته شده است. ضرورت این بحث از آنجا ناشی می‌شود که با تصویب ق.آ.د.م 79 و از میان رفتن ق.آ.د.م 18 کاستی‌ها و کمبودهایی در این خصوص احساس می‌شود که در این تحقیق از آن سخن خواهد رفت. 

فهرست مطالب

صلاحیت در رسیدگی به امور مدنی 1

چکیده 2

واژگان کلیدی 2

مقدمه 3

فصل اول: صلاحیت محاکم 4

بخش اول- مفهوم صلاحیت محاکم 4

بخش دوم- انواع صلاحیت محاکم 6

بند اول- صلاحیت ذاتی 6

بند دوم- صلاحیت نسبی 11

الف- دعاوی غیرمنقول 15

ب- دعاوی اعسار 16

ج- دعاوی راجع‌ به سند سجل احوال 18

د- دعاوی خسارت و هزینه دادرسی 20

ه- تفسیر مفاد حکم و اختلافات ناشی از اجرای آن 22

و- دعاوی طاری 23

ز- تراضی طرفین برای عدول از صلاحیت نسبی 24

فصل دوم: اختلاف در صلاحیت حاکم 26

بخش اول- اختلاف در صلاحیت ذاتی محاکم 29

بند اول- اختلاف بین دو صنف 29

بند دوم- اختلاف در نوع 30

بند سوم- اختلاف بین دو درجه 31

بخش دوم- اختلاف در صلاحیت محلی محاکم 32

نتیجه‌گیری 36

کتابنامه 37

👇محصولات تصادفی👇

پاورپوينت سوابق تاريخي نظام هاي اداري ملي پاورپوینت بررسی محاسبات لامبدا پرسشنامه ارزیابی انطباق پذیری و همبستگی خانواده دانلود پاورپوینت بررسی زیرساختهای فنی سیستمهای اطلاعاتی گسترش منابع انسانی و نقش آی تی در آن